Snow Patrol - "Just say yes"
Pusty wieczór… Na biurku resztka chipsów i grające ogniki odbijane przez czerwone wino czekające w kieliszku na wypicie. A przed oczami wirtualna kartka papieru. Kołaczące się myśli, niepewność… Samotność jeszcze nigdy nie była tak dojmująca. Pierwszy raz tak bardzo zaczyna brakować utraconego. Nie ma sensu rozpamiętywać jak, dziś to nie ma sensu. Rozmowa jak nigdy teraz byłaby potrzebna, a co przed nią powstrzymuje? Strach… Niechęć… Potrzeba dobrej rady. Wiele tych rad już pozyskano, bardzo wartościowych i wiele wnoszących. Ta jedna rada jednak była zawsze taka istotna, osoby, która potrafiła doskonale odnaleźć się w odpowiednich butach…
Zrezygnować czy walczyć? Jest w ogóle o co? Skoro tyle czasu minęło i nic się nie zmieniło, to czy naprawdę można coś jeszcze wywalczyć? Doskwierający brak odpowiedzi na te pytania… Zycie nauczyło, że walka nie zawsze ma sens. Głową muru nie przebijesz… ale właśnie, NIE zawsze, czasem ma. Warto walczyć nie ważne czy się przegrywa czy wygrywa. Warto, bo przecież nie wiadomo, co się wydarzy, nie można nic z góry przewidzieć. To by pewnie zostało powiedziane. Pewnie… Usłyszane zrobiłoby większe wrażenie. Czas chyba zacząć myśleć samodzielnie, cichemu głosikowi w głowie pozwolić mówić.
Tęsknota za straconym jest przerażająca.
Zamknięta została wirtualna kartka, jednak światło nadal tańczyło. Ten sam napój w innym kieliszku, na innym biurku…